Column Jeugdombudsman – Vijfjarige zit thuis

Ruim anderhalf jaar wacht een moeder al op hulp voor haar zoontje van vijf. Wat er precies aan de hand is, weet ze niet. Duidelijk is wel dat zijn ontwikkeling achterloopt. Hij vraagt veel aandacht en ligt vaak dwars. Daardoor kan hij niet naar de gewone kinderopvang of naar school. Noodgedwongen zit hij de hele dag thuis, tot wanhoop van moeder.

Haar zoon staat op een lange wachtlijst voor jeugdhulp, maar verder gebeurt er niets. Moeder hoopt dat de Jeugdombudsman voor een doorbraak kan zorgen. ‘Mijn zoon heeft echt dringend passende hulp nodig. Hij wordt steeds dwingender en moeilijker te handhaven thuis. Het lange wachten maakt de problemen alleen maar erger. Ondertussen moet er toch iets van hulp en ondersteuning mogelijk zijn?’

Voor kinderen met een ontwikkelingsachterstand of een verstandelijke beperking zijn er speciale centra. Zo biedt een Kinderdagcentrum (KDC) opvang, begeleiding en behandeling. Binnen hun mogelijkheden kunnen kinderen er groeien en (sociale) vaardigheden leren.

De wachtlijsten zijn extreem lang. Het duurt vaak jaren voor er plek is. Uiteraard kan de Jeugdombudsman geen voorrang regelen, dat zou oneerlijk zijn tegenover andere kinderen. Maar nog langer niets doen is in dit geval ook geen optie. Voorkomen moet worden dat de stress thuis verder oploopt. De jongen hoort bovendien net als ieder ander kind de kans te krijgen zich te ontwikkelen en te leren.

De Jeugdombudsman vraagt de gemeente goed naar de situatie van moeder en zoon te kijken en benadrukt het belang van snelle hulp. Die oproep wordt serieus genomen. De gemeente komt in actie. Een gezinscoach gaat samen met moeder naar een tijdelijke oplossing zoeken. Ze is opgelucht.

Eindelijk wordt er geluisterd en komt er uitzicht op een plek waar haar zoon de zorg en begeleiding krijgt die hij zo hard nodig heeft.

De bovenstaande column is afkomstig uit de Stadskrant Den Haag, editie van 22 april 2026: www.stadskrant.denhaag.nl